99 Views

Διακοπές στο Κηπουριό (του Αθανάσιου Ι.Στεφανή)

Η παρέα το αποφάσισε. Φέτος το καλοκαίρι, ή μέρος του καλοκαιριού θα το περάσει στο χωριό της στο ΚΗΠΟΥΡΓΙΟ. Εκεί στο γενέθλιο τόπο της, στη γενέτειρα της με τους συγχωριανούς της, με τις αναμνήσεις της.

            Και ήταν όλοι τους Κηπουργιωλάτρες , όλοι τους ένας και ένας. Ποιον να βάλεις πρώτον και ποιον δεύτερον.

            Μιλούν για το Κηπουργιό και τα χείλη τους έσταζαν μέλι. Τα λόγια τους παίρνουν χρώμα και τα μάτια γεμίζουν βροχή.

            Και δεν έχουν άδικο. Το Κηπουργιό ανάμεσα στα άλλα χωριά που το περιβάλλουν είναι ένα διαμάντι, ένα αληθινό στολίδι στις υπώρειες της Πίνδου όπου πρωτοκτίστηκε εδώ και χιλιάδες χρόνια. Φορτωμένο με ιστορία, θρύλους και παραδόσεις, αλλά και μαγικές ομορφιές που κατακτούν όσους έχουν την τύχη να ζήσουν σ’ αυτό ή απλώς και να περάσουν απ’ αυτό ανάμεσα τους και εκείνος ο Πρόξενος Πουκιαβίλι που έλαχε κάποια χρόνια να περάσει απ’ αυτό.

            Έχει μια απόλυτη θέα προς ανατολάς και το μάτι ανταμώνει τα χάσια φέρνοντας στη μνήμη τον Παπαβλαχάβα και φτάνει μέχρι τις θεϊκές κορυφές του Ολύμπου η θέα των οποίων σου θυμίζει τους Ομηρικούς Καυγάδες του «άτακτου» Δία με την Ήρα, αλλά και εκείνη την κουτσομπόλα Έριδα που ανακάτευε με τα κουτσομπολιά της τους πάντες.

            Απ’ τα βόρεια πάλι ο Μπούρινος και ο Κόζιακας με την Πανώρια Σιάτιστα κάνουν την παρουσία τους ενώ απ’ τα Δυτικά το ισκιώνει η πανέμορφη ιστορική Πίνδος που δαφνοστεφανωμένη κατεβαίνει με πυκνούς σχηματισμούς δέντρων προς το Βενέτικο ποταμό να ακουμπήσει τα πόδια της στη δροσιά του.

            Μια πλείδα πάλι χωριών που το περιβάλλουν, το καθένα με το δικό του χρώμα, τη δική του ιστορία, το Τρίκωμο με τη γέφυρα του Αζίζ Αγά, τα αμπέλια του και τις γιορτές του Σταφυλιού τον Αύγουστο, το Σπήλαιο με τον καπετάν Ζιάκα το Κοσμάτι, με τη δική του ερμηνεία για το όνομα του «του κόσμου το μάτι», η Πηγαδίτσα, ο Σιταράς, τα Πριόνια, η Καλλιθέα, το Μικρολείβαδο, και το Μοναχίτι με κάτι νεαρούς ψαλτάδες καλλίφωνους που μας συγκίνησαν στη γιορτή του Αγίου Πνεύματος στη Γόργιανη στις 9 Ιουνίου 2014, το προσδίδουν έναν άλλο ρόλο, ένα άλλο αξίωμα. Το αξίωμα να διατηρεί πάντα το κέντρον αυτού του χώρου.

            Μέσα σε όλα αυτά πρέπει να προσθέσουμε και τις γειτονικές πόλεις που έχει τη δυνατότητα να προσφύγει ανά πάσα στιγμή για οτιδήποτε.

ΤΑ Γρεβενά. Τα ένδοξα Γρεβενά με την τρισχιλιόχρονη ιστορία τους όπως αυτή καταγράφηκε στους δυο τόμους των 500 σελίδων έκαστος απ’ τον πατριδολάτρη ιστορικό Αποστόλη Παπαδημητρίου, τέκνο αγαπητό των Γρεβενών.

            Το Μέτσοβο, μια ανάσα απ’ το Κηπουργιό πατρίδα Εθνικών Ευεργετών στους κατοίκους των οποίων περσεύει το φιλικό ξεχείλισμα σ’ όσους το επισκέπτονται.

            Και πιο πέρα τα Γιάννενα. Τα ιστορικά Γιάννενα που τα βαραίνει κάπως μια ιστορία της κυρά Βασιλικής, της Ευφροσύνης με τις άλλες γυναίκες στη λίμνη των Ιωαννίνων, του Αλή Πασά, αλλά και που τα δοξάζουν οι εθνικοί του ευεργέτες, οι εθνικοί ήρωες και τα κατορθώματα τους. Εκείνο το «Γιάννενα πρώτα στ’ άρματα, στα γρόσια και στα γράματα» αλλά και εκείνος ο Κώστας Κρυστάλλης ο ποιητής του βουνού και της στάνης με όσα ποιήματα έγραψε και έμειναν άσβεστα στις καρδιές μας και στις μνήμες μας. Ας είναι καλά αυτή η εταιρεία που λέγεται «ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ» που περνάει απ’ τον τόπο μας και ένωσε με το ιστορικό της έργο το ένα άκρο της Ελλάδος με το άλλο και έβγαλε απ’ την αφάνεια τα πανέμορφα χωριά μας. Όμως πέρα από όλα αυτά, το Κηπουργιό έχει και τους δικούς του χώρους αναψυχής οι οποίοι είναι ντυμένοι με φυσικές ομορφιές αλλά και φορτωμένοι από μνήμες και ιστορίες που επηρεάζουν τον επισκέπτη.

            Η πεδινή τοποθεσία στις γέφυρες του ποταμού Βενέτικου που ανταμώνουν τα σύνορα Κηπουργιού Κοσματίου και Πηγαδίτσας. Η γέφυρα Σπανού για την οποία ο δάσκαλος Παρδάλης Γεώργιος έγραψε την ιστορία και τη δημοσίευσαν τα ΧΡΟΝΙΚΑ και η μικρή γέφυρα του Κηπουργιού.

            Ένα εξαιρετικό τοπίο που δεν ξεκουράζει μόνο το σώμα αλλά ηρεμεί και το  πνεύμα. Μια αληθινή ζωγραφιά το τοπίο, με το Βενέτικο να κατεβαίνει ακύμαντος και δροσερός μ’ εκείνο το φλοίσβο που συνεπαίρνει το νου και οι όχθες του ντυμένες με πανύψηλες ιτιές και φλαμπουριές γεμάτες φωλιές πουλιών των οποίων τα κελαηδήματα συνεπαίρνουν το νου και γεμίζουν με αισιόδοξα αισθήμτα του πνεύμα σου.

            Κάτω απ’ τη γέφυρα την πετντάτοξη σχηματίζονται δυο «βυροί» δεξαμενές γεμάτοι από ψάρια που συνεχώς παιχνιδίζουν, και είναι χάρμα οφθαλμού να τα παρακολουθεί κανείς από πάνω απ’ τη γέφυρα.

Γέφυρα απ’ την οποία πέρασαν εκατοντάδες χιλιάδες γιδοπρόβατα με τ’ αργυρόηχα κουδούνια πότε πηγαίνοντας για τα χειμαδιά το φθινόπωρο και πότε γυρίζοντας απ’ αυτά την Άνοιξη.

Απ’ τη γέφυρα αυτή πέρασαν εκατοντάδες καραβάνια φορτωμένα «πραμάτιες» ερχόμενα απ’ τα Γιάννενα και πηγαίνοντας για τη Βλαχιά ή την Κωνσταντινούπολη μεταξύ αυτών και ο Κηπουργιώτης Ρόβας που νύχτα σέλωνε και καλύγηνε το άλογο του για το ταξίδι.

Τόπος συνάντησης και πρωτομαγιάτικων εκδρομών μεταξύ των μαθητών των σχολείων, Κηπουργιού, Λαγκαδιάς, Κοσματίου και Πηγαδίτσας.

Εκεί, τις ημέρες αργίας, θα συναντούσες τον ταχυδρόνο του Κηπουργιού αείμνηστο Χρήστο Μπόλαρη να ψαρεύει με πεζόβολο και απόχη. Εκεί θα συναντήσεις τον αείμνηστο Μήτσιο Στέφο να θερίζει το τριφύλι του και να τραγουδάει καλλίφωνα, «μια κοντούτσικη σε γεφύρι κάθονταν, αλλά και να αστειεύεται με τους περαστικούς και μερικούς να τους φιλεύει κάτω απ’ την δροσερή φλαμουριά στις ρίζες της οποίας έτρεχε δροσερή πηγή.

Σ’ αυτόν τον χώρο, ύστερα από προσκληση του αείμνηστου Χρήστου Μπαλάρη, «του ψαρά» μια τέτοια παρέα σαν και αυτήν που γίνεται λόγος, κατηφόρισε «συν γυναιξί και τέκνοις» πλαισιωμένη και από τους τοπικούς άρχοντες του Κηπουργιού, να περάσει μια μέρα ξενιασιάς στην ύπαιθρο.

Κουβαλούσε μαζί της λαδερά, πυρωστιές, πιάτα, πηρούνια, τηγάνια, για να τηγανίζει τα ψάρια που θα ψ’αρευε ο ψαράς Χρήστος Μπαλάρης.

Στρώθηκαν στο ίσκιο της φλαμουριάς και περίμεναν με όρεξη αλλά και αγωνία την εμφάνιση του ψαρά. Κάποτε ύστερα από αρκετές ώρες, νάτος ο ψαράς με ψάρια όχι τα «πέντε της παραβολής», αλλά πέντε ολόκληρες οκάδες, το μέτρο βάρους που ίσχυε εκίνη την εποχή.

Με γέλια, ξεφωνητά, πειράγματα, αστεία έγινε δεκτός ο αείμνηστος Χρήστος Μπαλαρης και συγχρόνως σε χρόνο μηδέν στρώθηκε το φιλικό τραπέζι που κράτησε μέχρι το ηλιοβασίλεμα.

Ένας άλλος ψυχαγωγικός χώρος για εκδορμές και φιλικές συναντήσεις είναι ο Άγιος Γεώργιος Λαγκαδιάς, μόλις δυο χιλιόμετρα από το Κηπουργιό. Ένα ειδυλλιακό τοπίο με έναν απέριττο Ναό πνιγμένο στα ψηλόδεντρα και έναν δρόμο απ’ τον οποίον περνούν εκατοντάδες αυτοκίνητα πηγαίνοντας και ερχόμενα προς Κρανιά, Μηλιά, Μέτσοβο, και Γιάννενα.

Μια βρύση στην αυλή του ναού και λίγα σπίτια των κατοίκων της Λαγκαδιάς δείχνουν την παρουσία τους και ομορφαίνουν το τοπίο.

Χώρος και αυτός φιλικών συνταντήσεων αλλά και Μαγιάτικων σχολικών εκδρομών των Μαθητών του Σχολείου Κηπουργιού και Λαγκαδιάς και με τη συμμετοχή πάντα των κοινωτικών αρχόντων, αλλά και άλλων αρχών που έχουν έδρα στο Κηπουργιό.

Εδώ βρόντηξαν τα κλαρίνα και τα βιολιά πολλές φορές στη γιορτή του Αγίου και έσειρε το χορό η λεβεντιά του Κηπουργιού και της Λαγκαδιάς και άλλων πολλών χωριών που συμμετείχαν κάθε φορά στη γιορτή του Αγίου αλλά και στην εκδρομή.

Ένας τρίτος ψυχαγωγικός χώρος, για προσκύνημα και για φιλικές συνατήσεις, για εκδρομές, αλλά και για απόλαύση της φύσης είναι η Γόργιανη.

Εδώ η φύση οργιάζει και το τοπίο με τις ομορφιές του σε γεμίζει με ευχάριστα συναισθήματα.

Ένας πανέμοφ\ρφος Ναός, με έναν κάτασπρο σταυρό, και ένα βοηρό πυκνό δάσος να κατεβαίνει από ψηλά για να ακουμπήσει στον τρανό το λάκκο και ένα απέριττο κελί του μοναχύ, «αδειανό τώρα εδώ και χρόνια», μαζί με τους ξενώνες για τους προσκυνητές, μεταφέρουν το νου σου σε άλλους χρόνους και καιρούς.

Αν τύχει δε και βρεθείς εκεί το ηλιοβασίλεμα τότε θα χρειασθεί να επιστρατεύσεις όλες σου τις αισθήσεις για να απολαύσεις ένα θέαμα που θα ζαλίσει το νου σου.

Ο αχός της καμπάνας του εσπερινού, τα ρυθμικά χτυπήματα του σήμαντρου, του μοναστηριού, τα βελάσματα, τα κυπροκούδουνα, οι φλογέρες των τσομπανόπουλων και τα ψηλοτράγουδα των θεριστάδων απ’ τις γύρω ραχούλες, θα ανταμώνουν όλα μαζί και ανάμεσά τους η φωνή του Κρυστάλλη. «βαριά ανασαίνει η εργατιά και παρατάει το έργο» σε γεμίζουν αισθήματα και ζαλίζουν το νου σου.

Αυτοί είναι οι ψυχαγωγικοί χώροι στους οποίους η παρέα θα μπορεί κάθε τόσο να επιλέγει για έξοδο από το Κηπουργιό.

Αλλά και τα κέντρα που διαθέτει το Κηπουργιό σήμερα την ταβέρνα του Στέφου, την ταβέρνα του Μπαρτζώκα και το παραδοσιακό καφενείο του Κώστα Ποράβου,  νομίζω πως είναι αρκετά για να περνάει ευχάριστα όχι μόνο η παρέα αλλά και οποιοσδήποτε άλλος.

Το πρωί, καφέ στο Στέφο και ατελείωτες συζητήσεις μεταξύ τους στις οποίες και ασφαλές θα συμμετέχουν και αρκετοί Κηπουργιώτες, το απόγευμα στο Μπαρτζώκα και που και που το βραδάκι στο καφέ του Κώστα Ποράβου για κανένα ελαφρύ καφέ και συζητήσεις με τους Κηπουργιώτες κάποιας άλλης   ηλικίας που συχνάζουν στο καφέ, με εμπειρίες από τη ζωή αλλά και από τα δρώμεναστο χωριό τους.

Έτσι περνάει ο χρόνος τους περιμένοντας σθγχρόνως και το πανηγύρι τους 26 ιουλίου της Αγίας Παρασκευής που γιορτάζει η πολειούχος του χωριού τους και λαμβάνουν χώρα πολυποίκιλλες εκδηλώσεις που οργανώνει ο δραστήριος Σύλλογος του χωριού τους.

Πως λοιπόν να μη ζηλέψεις που δεν μπορείς να είσαι και συ μαζί τους σε μια τέτοια παρέα αλλά και σ’ ένα τέτοιο χωριό;

Πάντως απ’ την καρδιά μου τους εύχομαι να είναι πάντα καλά και να  επαναλαμβάνουν που και που τέτοιες διακοπές στο χωριό τους, το όμορφο και ιστορικό Κηπουργιό. Θα ήταν άδικο αν δεν αναφέραμε σ’ αυτό το φιλικό κείμενο που είναι συγχρόνως και ιστορικό, τα ονόματα αυτής της παρέας.

Θωμάς Νίτσιος Θεολόγος Λυκειάρχης

Τέλης Μπαλαρης Φιλόλογος Λυκειάρχης

 Μιχάλης Γούλιας τ. Προϊστάμενος Δημ. Εκπαίδευσης

Γεώργιος Παρδάλης τ. Διευθυντής Δ. Σχολείου

Βασίλης Γκουντούλας τ. Διευθυντής Δ. Σχολείου

Νικόλας Μανώλης Φιλόλογος Λυκειάρχης

Αλλά ελπίζω να ήταν παρών που και που και ο τ. Γραμματέας της κοινότητας Κηπουργιού Νίκος Γκουντούλας αλλά και κάποιοι από τους δασολόγους που έχει το Κηπουργιό.

Και του χρόνου παιδιά.

Κηπουργιώτες ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ για το πανηγύρι σας.

Από την παραλία Διονυσίου Χαλκιδικής

                                                Πέμπτη 17 Ιουλίου 2014

                                                Αθανάσιος Ι. Στεφανής

e-Grevena Portal