162 Views

Οι αιτίες για την κατάντια του Λυκείου στην Ελλάδα

Όταν καταργήσαμε την σχολική ποδιά των μαθητριών συνειδητοποιήσαμε ότι υποβαθμίσαμε το ελληνικό σχολείο ;

του Παπαδόπουλου Χαράλαμπου, καθηγητή Χημικού στο 1ο ΓΕΛ Γιαννιτσών

 Στις 6 Φεβρουαρίου 1982 ο υπουργός παιδείας εξέδωσε εντολή ότι καταργείται η σχολική ποδιά που φορούσαν οι μαθήτριες στο σχολείο. Ουσιαστικά  ο υπουργός αποφάσισε ότι στο ελληνικό σχολείο οι μαθητές δεν θα φοράνε στολή γιατί απλά αν δεν του άρεσε η σχολική ποδιά μπορούσε να ορίσει κάποια  άλλη στολή για μαθητές και μαθήτριες. Η δικαιολογία γι’ αυτή την απόφαση ήταν ότι έτσι το ελληνικό σχολείο θα γίνει πιο δημοκρατικό, πιο πλουραλιστικό και θα αναπτυχθούν πιο ελεύθερα οι προσωπικότητες των μαθητών.

 Δεχτήκαμε λοιπόν ότι με το να είναι ντυμένοι με ότι ρούχα θέλουν οι μαθητές θα γίνουν πιο δημοκρατικοί, θα διαμορφώσουν πιο ελεύθερες προσωπικότητες. Βέβαια  σε πολλά από τα καλύτερα σχολεία του κόσμου, σε πολλά ιδιωτικά σχολεία ακόμα και στην Ελλάδα οι μαθητές φορούν ομοιόμορφη ενδυμασία. Τολμάει κανείς να ισχυριστεί ότι οι μαθητές των δημόσιων σχολείων μας είναι πιο δημοκρατικοί και πιο ελεύθερες προσωπικότητες από αυτούς τους μαθητές επειδή  φοράνε στο σχολείο ότι ρούχα θέλουν ; Καλά λίγο μυαλό δεν είχαμε ; Το πόσο δημοκρατικό είναι το σχολείο, το πόση ποικιλία χαρακτήρων, προσωπικοτήτων, συμπεριφορών θα υπάρχει στο σχολείο εξαρτάται από το ντύσιμο των μαθητών ; Στα νοσοκομεία δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε ποιοι γιατροί είναι σοβαροί επιστήμονες και σωστοί στη δουλειά τους και ποιοι όχι επειδή όλοι φοράνε άσπρη ποδιά;  

 Βέβαια «τα ράσα δεν κάνουν τον παπά» που λέει και ο λαός μας. Ναι αλλά τα ράσα θυμίζουν στον παπά ότι είναι παπάς.  Έτσι και η μαθητική στολή θυμίζει στους μαθητές ότι είναι μαθητές. Δεν συμφωνούμε όλοι ότι το κάθε τι στο σχολείο,  το κτίριο, οι αίθουσες, το προαύλιο, η καθαριότητα, η διακόσμηση, η τάξη, το ψυχολογικό κλίμα, η ενδυμασία μαθητών και καθηγητών, τα πάντα έχουν σημασία για την ποιότητα της μόρφωσης που παρέχεται στους μαθητές ; Βέβαια θα πει κάποιος στη Γερμανία δεν φορούν μαθητική στολή οι μαθητές και όμως πηγαίνουν στο σχολείο ντυμένοι για σχολείο. Ναι, αλλά στην Ελλάδα ποιος Διευθυντής θα τολμούσε να στείλει στο σπίτι της ν’ αλλάξει ρούχα μια μαθήτρια που πήγε στο σχολείο ντυμένη για παραλία,  ένα μαθητή που πήγε ντυμένος για ποδόσφαιρο, ή για χωράφι ;

   Ναι, στην Ελλάδα υποβαθμίστηκε η ποιότητα του σχολείου με την κατάργηση των ποδιών που αποφάσισε το υπουργείο. Γιατί σιγά σιγά η ενδυμασία των μαθητών κάθε άλλο παρά για σχολείο κατάληξε να είναι. Αν έχετε αμφιβολία παρατηρήστε πως είναι ντυμένοι οι μαθητές όταν πηγαίνουν στο σχολείο. Για να γίνει όμως σοβαρό μάθημα πρέπει όλα να είναι σοβαρά, και η ενδυμασία. Για να γίνει σοβαρό μάθημα πρέπει οι μαθητές να είναι ψυχολογικά προετοιμασμένοι ότι στο σχολείο πηγαίνουν για να αποκτήσουν υψηλό επίπεδο μόρφωσης γιατί έτσι θα είναι καλύτερη η ζωή τους (το «ευ ζην» δεν όφειλε στους δασκάλους του ο Μέγας Αλέξανδρος;).

  Ας θυμηθούμε την ιστορία του βατράχου :«Αν ρίξεις ένα βάτραχο μέσα σε μια κατσαρόλα με βραστό νερό, αυτός θα πεταχτεί αμέσως έξω. Αν όμως τον ρίξεις μέσα σε νερό που βρίσκεται σε θερμοκρασία δωματίου και αρχίσεις να την αυξάνεις σιγά σιγά, τότε θα φτάσει να ζεματιστεί και δεν θα αντιδράει». Μ’ αυτό τον τρόπο, λιθαράκι, λιθαράκι, γκρέμισαν την ποιότητα που είχε το ελληνικό σχολείο. Καταργούμε το πολυτονικό γιατί τα παιδιά δυσκολεύονται (αυτό ήταν μεγάλο λάθος γιατί την γλώσσα του την αλλάζει ο ίδιος ο λαός και όχι οι κυβερνήσεις), καταργούμε τις ποδιές για να νοιώθουν πιο ελεύθερα οι μαθήτριες, βάζουμε τον συνδικαλισμό στα σχολεία για να μπορούν να διεκδικούν οι μαθητές τα δικαιώματά τους (και γίναμε η μοναδική χώρα στον κόσμο που συμβαίνουν καταλήψεις σχολείων), ρίχνουμε το σύνθημα «πρώτα ο μαθητής» για να φοβούνται οι δάσκαλοι, προσπαθούμε να πείσουμε τους μαθητές ότι η ομοφυλοφιλία είναι απλώς μια διαφορετικότητα (κι ας καταστράφηκαν τα Σόδομα και η Γόμορρα εξ αιτίας της ομοφυλοφιλίας) και πάει λέγοντας. Κι εμείς όλα τα χειροκροτήσαμε γιατί μας ξεγέλασαν τα περί δημοκρατίας και ελευθερίας λόγια αυτών που μόλις πήραν κυβερνητικές θέσεις πλούτισαν κι αυτοί και οι συγγενείς τους. Να επιχειρήσουμε σύγκριση με τον Καποδίστρια, τον Πλαστήρα και όλους  τους φιλοπάτριδες Πρωθυπουργούς της Ελλάδας; Τι όμορφα που το λέει ο λόγος του Θεού: «υπόσχονται ελευθερία την ώρα που αυτοί είναι σκλάβοι στα πάθη τους»(Β΄Πετρ.Β΄19). Μήπως και πριν λίγα χρόνια στον εμφύλιο από κάτι τέτοια λόγια περί δημοκρατίας και ελευθερίας δεν ξεγελαστήκαμε και χύσαμε τόσο αδελφικό αίμα;  

   Πριν λίγα χρόνια στην Κύπρο μια ομάδα μαθητών που δεν ήθελε την μαθητική στολή έκανε έρευνα με την ελπίδα να έχει το επιχείρημα ότι η περισσότεροι μαθητές δεν την θέλουν κι έτσι να πετύχει να καταργηθεί. Δυστυχώς όμως γι αυτούς η πλειοψηφία των μαθητών δήλωσε ότι θέλει να πηγαίνει στο σχολείο με την στολή που φορούν οι μαθητές στα σχολεία της Κύπρου. Στην Ελλάδα το υπουργείο παιδείας που τόσο αγωνίζεται να μας κάνει δημοκρατικούς γιατί δεν κάνει μια τέτοια έρευνα για να μάθουμε τι θέλει η πλειοψηφία των μαθητών μας; Μήπως τελικά η μόνη μας διαφορά μ’ αυτούς που κατηγορούσαμε τόσα χρόνια ότι εφάρμοζαν το «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» είναι ότι εκείνοι δεν ήξεραν να κρύβονται όπως εμείς πίσω από δημοκρατολογίες ;  

Για ποιούς λόγους το Λύκειο από το επίπεδο που είχε  κατάντησε να είναι αποτυχημένο σχολείο ;

του Παπαδόπουλου Χαράλαμπου, καθηγητή Χημικού στο 1ο ΓΕΛ Γιαννιτσών

      «Παίδευε το παιδί σου και θα σε αγαπήσει» είναι γραμμένο στην Παλαιά Διαθήκη και «της παιδείας αι μεν ρίζαι  πικραί, οι δε καρποί γλυκείς» έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι. Η γενιά μας μάλλον δεν κατάλαβε τα λόγια αυτά, γι’ αυτό  εδώ και χρόνια έχει οδηγήσει στην αποτυχία μια ολόκληρη Βαθμίδα Εκπαίδευσης στην Ελλάδα, το Λύκειο. Θα αναφέρω τους κυριότερους λόγους που προκάλεσαν την αποτυχία αυτή (σίγουρα υπάρχουν κι άλλοι).  

   Οι γονείς  στην Ελλάδα είμαστε οι μόνοι  στον κόσμο που πιστεύουμε ότι αν  τα παιδιά μας γράψουν καλά στις πανελλαδικές σώθηκαν! Δηλαδή πιστεύουμε ότι η ευτυχία των παιδιών μας για όλη τους τη ζωή κρίνεται μέσα στις τρεις ώρες των πανελλαδικών εξετάσεων. Επομένως τρία χρόνια στο Λύκειο αν τα παιδιά μάθουν να εργάζονται μεθοδικά, αν αποκτήσουν ένα καλό επίπεδο γνώσης σε όλα τα μαθήματα, αν καλλιεργήσουν δυνατές σχέσεις με  τους καθηγητές τους και μεταξύ τους, αν το Λύκειο τους βοηθήσει να ωριμάσουν ψυχολογικά δεν έχει καμία σημασία, αρκεί να περάσουν στη σχολή που επιθυμούν. Άρα καλά κάνουμε τώρα που τα τρελαίνουμε στη Γ΄ Λυκείου, καλά κάνουν που από την Β΄ Λυκείου ξεκινούν φροντιστήριο στα μαθήματα της Γ’ Λυκείου και αδιαφορούν για πολλά μαθήματα, που δεν τους νοιάζει αν έχουν καλές σχέσεις με τους καθηγητές τους, γιατί αργότερα τους περιμένει ένα λαμπρό μέλλον. Η κ. Μπέκα Αναστασία, Διευθύντρια του παιδοψυχιατρικού τμήματος του Νοσοκομείου Παπανικολάου, σε ομιλία της στα πλαίσια του Ανοικτού Λαϊκού Πανεπιστημίου Γιαννιτσών, είπε για το θέμα αυτό: «η αδιαφορία των μαθητών για την εκπαίδευση που παίρνουν  τώρα (Λύκειο), επειδή το ενδιαφέρον τους είναι σε άλλη εκπαίδευση που θα πάρουν αργότερα (Πανεπιστήμιο), δημιουργεί ψυχολογικά κενά στην προσωπικότητά τους».

   Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που οι μαθητές στα  Γενικά Λύκεια είναι περισσότεροι από τους μαθητές στα Τεχνικοεπαγγελματικά  Σχολεία: Στην Ελλάδα έχουμε την παγκόσμια πρωτοτυπία, όποιος μαθητής τελειώσει το υποχρεωτικό Γυμνάσιο να μπορεί αν θέλει να εγγραφεί στο Γενικό Λύκειο χωρίς κανένα έλεγχο αν έχει το επίπεδο να ανταπεξέλθει στις αυξημένες απαιτήσεις του Γενικού Λυκείου.

   Με μέσο όρο 09,5 περνάνε οι μαθητές την τάξη: Το 1998 με τη μεταρρύθμιση Αρσένη ορίστηκε να δίνουν πανελλαδικές εξετάσεις σε όλα τα μαθήματα η Β΄ και η Γ΄ τάξη του Λυκείου. Και επειδή θα είχαν φυσικά χαμηλούς βαθμούς στα γραπτά τους οι μαθητές, ορίστηκε με μέσο όρο 09,5 να περνάνε την τάξη. Το 2004 καταργήθηκαν οι πανελλαδικές για την Β΄ Λυκείου και σιγά σιγά τα μαθήματα στις πανελλαδικές της Γ΄ Λυκείου έγιναν πάλι 4.  Εδώ και χρόνια όμως κανείς δεν σκέφτεται ότι πλέον ο μέσος όρος 09,5 δεν έχει λόγο ύπαρξης ή μάλλον έχει για να φορτώνουν οι μαθητές τα μαθήματα στον κόκορα. Με ένα σωρό μαθήματα κάτω από τη βάση, περνάνε άνετα την τάξη γιατί έχουν 20 στην Ερευνητική Εργασία και σε κάποιο άλλο μάθημα που τυχαίνει να βάζει απλόχερα ο καθηγητής υψηλούς βαθμούς κι έτσι πιάνουν τον μέσο όρο 09,5. Και άσε τον Πλάτωνα να λέει «η κοινωνία που δεν λέει την αλήθεια στους νέους της είτε για να τους κολακέψει είτε επειδή τους φοβάται, είναι κοινωνία παρακμής»!

   Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στον κόσμο στην οποία υπάρχουν φροντιστήρια: Στην Ελλάδα έχουμε την παγκόσμια πρωτοτυπία να διδάσκουμε το ίδιο μάθημα δυο φορές, μια στο σχολείο και μια στο φροντιστήριο. Μα θα πείτε, τότε οι μαθητές μας θα γίνουν αστεράκια. Κανονικά έτσι θα έπρεπε να ήταν αν οι μαθητές δεν είχαν την δικαιολογία (ή μήπως είναι και αλήθεια) ότι δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις και των δύο κι έτσι επιλέγουν  να μην ασχολούνται με όλα τα μαθήματα του σχολείου, δηλαδή με απλά λόγια στα μαθήματα που δεν τους ενδιαφέρουν για τις πανελλαδικές θα είναι άσχετοι (ακόμα και οι καλοί μαθητές). Τι έξυπνο εκπαιδευτικό σύστημα! (Αυτό αφορά και τα φροντιστήρια Ξένων Γλωσσών γιατί συχνά οι μαθητές ρίχνουν το βάρος στις εξετάσεις για κάποιο πτυχίο και το σχολείο περνάει σε δεύτερη θέση).

   Με τις πολλές δραστηριότητες των σχολείων λείπουν συνέχεια μαθητές από το μάθημα: Ένα Λύκειο σήμερα εκτιμάται σαν «προοδευτικό» και «μοντέρνο» όταν οι μαθητές του συμμετέχουν σε πολλά προγράμματα και αγώνες όπως erasmus,  βουλή των εφήβων, επιχειρηματολογίας μέχρι και σχολικούς αγώνες ποδοσφαίρου, μπάσκετ και πάει λέγοντας. Η εντολή του υπουργείου παιδείας είναι όλες αυτές οι δραστηριότητες να γίνονται εκτός σχολικού ωραρίου, επειδή όμως αυτό είναι αδύνατο, γίνονται όλες μέσα στο σχολικό ωράριο, κι έτσι λείπουν συνέχεια μαθητές από τα μαθήματα (οι γονείς τους σίγουρα το γνωρίζουν;).

   Σχεδόν όλοι οι μαθητές έχουν το κινητό τους στο σχολείο: Το υπουργείο απαγορεύει να έχουν οι μαθητές κινητό στο σχολείο, όμως η πραγματικότητα είναι ότι όλοι σχεδόν οι μαθητές το έχουν. Σε κάθε διάλλειμα  είναι με το κινητό, μπορεί και στο μάθημα ανάλογα με τον καθηγητή, και πρέπει να κάνουν και 7 ώρες μάθημα! Τι απόδοση θα περιμένατε να έχουν; Κρίμα, μια τόσο καλή τεχνολογία τελικά να χειροτερεύει τη ζωή μας! Βέβαια το ξέρουμε όλοι ότι δεν φταίει σε τίποτα η τεχνολογία αλλά η χρήση της. Και τι έγινε που το ξέρουμε;  

   Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που δεν ελέγχονται οι εκπαιδευτικοί για το μάθημα που κάμνουν : Είναι οι μαθητές τυχεροί και έχουν καλό καθηγητή; Θα μάθουν. Έχουν την ατυχία να έχουν καθηγητή που δεν θέλει ή δεν μπορεί να κάνει μάθημα; Στο μάθημά του θα χάνουν τον καιρό τους και κανείς δεν μπορεί ή δεν θέλει να κάνει τίποτα.

   Η κρίση που περνάει η Ελλάδα είναι κυρίως Πνευματική, κρίση Αξιών, έπληξε και το Λύκειο: Η κρίση που μαστίζει την Ελλάδα δεν ξεκίνησε το 2011 αλλά δεκαετίες πριν. Τότε που αφεθήκαμε στον υπερκαταναλωτισμό, στα λεφτά που μας δίνανε, στον εαυτούλη μας και ξεχάσαμε τι σημαίνει φιλότιμο, ευθύνη, ειλικρίνεια , θυσία για τους άλλους. Σήμερα ποιες εκπομπές στην τηλεόραση έχουν την μεγαλύτερη τηλεθέαση ή ποιες ιστοσελίδες επισκεπτόμαστε συχνότερα; Αυτές που μας ξυπνάνε το ενδιαφέρον για το ποια μόρφωση παίρνουν τα παιδιά μας;

     Στην Ελλάδα δυστυχώς δεν έχουμε την υπομονή να προχωράμε αργά. Όχι η Κυβέρνηση ν’ αλλάξει, ο υπουργός παιδείας ν’ αλλάξει γίνονται σαρωτικές αλλαγές στην εκπαίδευση. Το αν ακόμη δεν έχει αχρηστευθεί εντελώς το Λύκειο οφείλεται στους φιλότιμους εκπαιδευτικούς που ευτυχώς είναι πολλοί και αγωνίζονται μέσα σε τόσο αντίξοες συνθήκες να προσφέρουν καθημερινά στους μαθητές τον καλύτερο εαυτό τους. Για να αποδειχθεί ότι τελικά το σπουδαιότερο απ’ όλα δεν είναι τα συστήματα και τα νομοσχέδια, αλλά οι καρδιές των ανθρώπων. Γι’ αυτό και ο Χριστός μας δεν ασχολήθηκε με συστήματα και θεωρίες, αλλά μόνο με το πώς θα αναστηθούν οι πεθαμένες καρδιές μας.

e-Grevena Portal