463 Views

Περί αριστείας ο λόγος…*γράφει ο Γιάννης Κωνσταντινίδης

«Η κυβερνητική «ευαισθησία» για την δίκαιη  αντιμετώπιση όλων των μαθητών, επινόησε το εξόχως «προοδευτικό σόφισμα» της επιλογής των σημαιοφόρων  στις παρελάσεις με κλήρο. Το θέμα επίκαιρο και καινοφανές «ερέθισε» την κοινή γνώμη  και συζητήθηκε στη  Βουλή  με την συνήθη «κόσμια» αντιπαράθεση  και τους «απαραίτητους» διαπληκτισμούς. 

      Καταρχήν πρέπει να μιλήσουμε για τη χρησιμότητα και ιδίως για τη σκοπιμότητα των παρελάσεων. Η μνήμη των μεγάλων Ιστορικών στιγμών της Πατρίδας μας, έχει εγγραφεί ανεξίτηλα στο εθνικό μας υποσυνείδητο και… [κατά τη γνώμη  μου] πλεονάζει η πανηγυρική υπόμνησή τους. Είναι άλλο το ζήτημα της απότισης Τιμής στους πρωταγωνιστές της επικής εθνεγερσίας,  με  σχετικές εκδηλώσεις στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Μια τέτοια πρωτοβουλία – τομή, θα περίμενε  κανείς, απ’ την κυβερνώσα αριστερά και όχι  ένα ακόμα « πενιχρό πρόσημο»  ιδεολογικής  αυτοεπιβεβαίωσης. Αλλά, κυρίως  θα περίμενε κανείς  ποιοτική παρέμβαση στο περιεχόμενο των σπουδών και στον εκσυγχρονισμό της εκπαιδευτικής διαδικασίας. 

   Αλλά περί αριστείας ο λόγος.    

    Άριστος [ κατά τον γραμματολογικό ορισμό] είναι, ο υπερθετικός βαθμός του επιθέτου Αγαθός [αγαθός- αμείνων-άριστος]  Συνεπώς ο άριστος μαθητής δεν είναι κατά τεκμήριο μόνο ο ευφυέστερος της τάξης αλλά και ο αγαθότερος . Ένας συνδυασμός ευφυίας και ήθους. Και το αριστείο ήταν η ηθική αναγνώριση – επιβράβευση στο πεδίο της παιδευτικής διαδικασίας, όπως και ο κότινος [ο κλάδος ελιάς] το έπαθλο για τους ολυμπιονίκες, Να λοιπόν το παράγγελμα  που μας έρχεται απ’ το βαθύ, το κλασικό παρελθόν μας. Η ηθική και όχι η υλική επιβράβευση, αξίζει στον «καλό κ’αγαθό άνθρωπο», που ήταν και το πρότυπο του πολίτη στην Αθηναϊκή Δημοκρατία. Και για να επανέλθω στην περί  λαχνού  έμπνευση. Αλήθεια, είναι ο λαχνός  [δηλαδή η τύχη  και η  σύμπτωση] κριτήριο και τεκμήριο ίσης και δίκαιης αξιολόγησης; Ναι, είμαστε όλοι απέναντι στο νόμο ίσοι. Δεν είμαστε όμως ούτε ίδιοι μήτε όμοιοι. Η διαφορετικότητα είναι άλλωστε η γοητεία της ζωής. 

  Γι’ αυτό η ίση αντιμετώπιση άνισων δεδομένων  είναι ανισότητα, είναι αδικία.

      Αλλά αριστεία υπάρχει και στο πολιτικό πεδίο. Πρόκειται για τη λαϊκή επιλογή – επιβράβευση,[εκλογές] κομμάτων, βουλευτών, εκπροσώπων στη Βουλή και στην τοπική αυτοδιοίκηση. Με κριτήριο την αξιοσύνη, τη συνέπεια, την ευφυΐα, το ήθος και το ύφος, την προσωπικότητα τελικά του πολιτευόμενου. Μήπως να ξεμπερδεύαμε μια και καλή και με την πολιτική  αριστεία;»

 Γιάννης Κωνσταντινίδης.    

e-Grevena Portal